چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
ای برادر چه می کنی با خود
ای برادر چه می کنی با خود
چند روزی است سرد و خاموشی
سر به زانو گرفته ای چندی است
لب خود می گزی نمی جوشی
یک طرف حال و روز غمگینت
یک طرف ناله های مادرمان
مانده ام با حسین در این بین
که چه خاکی کنیم بر سرمان
مشت خود می فشاری و در اشک
چهره ای نا امید می بینم
چه شده در میان گیسویت
چند تاری سفید می بینم
درد دل کن دوباره و دریاب
خواهری که جان به لب کردی
بسکه در بین خواب لرزیدی
بسکه در بین خواب تب کردی
دست بردار از دلم خواهر
که پر از شعله و شراره شده
کامل نیست....
قد کشیدم به روی پا اما
حیف دستش گذشت از سر من
آسمان تیره شد که می نالید
بین گرد و غبار مادر من
ناله ام بین خنده ها گم شد
جگرم در عزای چشمش بود
رد خونی به روی دیوار و
جای دستی به پای چشمش بود
دست بر خاک می کشید آرام
با دو چشمان تار چاره نداشت
چادرش را تکاندم و دیدم
گوش خونین و گوشواره نداشت