چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
دل من بی شکیبه ذکرم امن یجیبه
دل من بی شکیبه ، ذکرم امن یجیبه
خدایا مردم از این غم که علی تنها و غریبه
به گرد خانه ی ما گروهی وحشیانه
یکی با شعله ی آتش یکی با تازیانه
شده از دیده ی من خون دل من روانه
سراپا بیقرارم ، غمین و داغدارم
می گرید همسرم علی وَ من طاقت ندارم
بیائید ای جماعت راحتم از دنیا کنید
پیکرم از خون پیکر شقایق صحرا کنید
دست مرا بشکنید و دست علی را وا کنید
طنابتان را بیارید ، بر گلوی من ببندید
ولی ای بی حیا مردم به اشک مولا نخندید
من و علی دو کبوتر ولی غمگین و خسته
پر او در بند کینه پر و بال من شکسته
به چهره ی جوجه های من غبار ماتم نشسته
هیچ کاری نکردند ، اشکی جاری نکردند
اهل مدینه بودند امّا ما را یاری نکردند