چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
یاس کبود حیدرم ، در بین دیوار و درم
یاس کبود حیدرم ، در بین دیوار و درم
آتیش گرفته پیکرم به دست کینه
آی شیعه ها از چی بگم از کدوم حتاکی بگم
از چادر خاکی بگم یا ز زخم سینه
هر شهری یک رسمی داره رسم مدینه اینه
اجر نبی رو می ذارند با میخ در به سینه
وای مادرم (4)
امون ز زخم بسترم امون ز سقط پسرم
امون ز درد کمرم دیگه خمیدم
کبودی بازو بسه خفتن به یک پهلو بسه
راه رفتن با زانو بسه دیگه بریدم
سربار مرتضی شدن بیشتر از این غذابه
آی بچه ها دعا کنید که مردنم ثوابه
علی که بی عمامه شد تو کوچمون هنگامه شد
غمنامه ی فاطمه شد چهل تا نامرد
حسین به زیر
دست و پا حسن فریاد می زد بابا
زینب می گفت فضه بیا مادرم غش کرد
تموم غصه هام اینه تو نفسای آخر
موقع غسل و کفنم امون ز قلب حیدر
جدا نمی شه از تنم می گیره خون از بدنم
وقتی می چسبه پیرهنم رو زخم تازه
نماز بی قنوت من تو اوج درد سکوت من
لبخند بر تابوت من قصّه اش درازه
گرد و غبار پیری نیست که رو موهام نشسته
خونه نشینی علی کمرمو شکسته