چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
اسماء بریز آب که قلبم مذاب شد
اسماء
بریز آب که قلبم مذاب شد
این مرد از خجالت این چهره آب شد
اسماء بریز که آتش گرفته ام
دیدی چگونه خانه ی من هم خراب شد
هر چند دفعه غسل دهم باز هم کم است
خونت هنوز می چکد از زخم تازه ات
این سنگ غسل شاهد پهلوی سرخ توست
ای خاک بر سرم چکنم با جنازه ات
دریاب کودکان خودت را ببینشان
با گریه آستین سر دندان گرفته اند
حالا که وقت بردن تابوت مادر است
از من نشان خانه ی سلمان گرفته اند
حالا عزای کندن قبرت گرفته ام
حالا برای بردن تابوت مانده ام
این جای تیغ کیست که بر بازوی تو است؟
این نقش دست کیست که مبهوت مانده ام
آه ای غرور من پس از این وقت تسلیت
لبخندها به دیدن یار تو می رسند
برخیز ذوالفقار نبرد مرا ببند
فردا برای نبش مزار تو می رسند
باید که چند قبر برایت درست کرد
باید مرا بجای تو در خاک جا دهند
دست پدر رسید تو را گیرد از علی
ای کاش زخم آتش و در را شفا دهند