چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
دگر در شهر خود یاری ندارم
دگر در شهر خود یاری ندارم
به زانوی غریبی سر می گذارم
عزیز من کجایی تو ، چرا از من جدایی تو
غریبم من غریبم من (2)
همه شب تا سحر بیدار بودی
که بیمار در و دیوار بودی
ز درد سینه و بازو ، از این پهلو به آن پهلو
غریبم من غریبم من (2)
مرا از فرط غم دیوانه کردی
چو موی زینبم را شانه کردی
چو دست و شانه بر سر می گرفتی
کمک از دست دیگر می گرفتی
غریبم من غریبم من (2)
به چشمم مرگ خود را دیدم آنروز
ز خاک چادرت فهمیدم آنروز
که سیلی خورده بر رویت ، سیه گردیده بازویت
غریبم من غریبم من (2)