چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
خدا را طاقتی کز غم من بی تاب و دلخسته
خدا را طاقتی کز غم من بی تاب و دلخسته
به زخمت آب می ریزم ولی آهسته آهسته
خدا را طاقتی داغت فکار و مضطرم کرده
رسیده دست بی جانم به بازوی ورم کرده
به هجرت ناله کاری نیست جز مردن نمی باید
خدایا هر چه ریزم آب زخمت هم نمی آید
شکوفا گشته گل زخم غم دیرینه ات امشب
کفن خون گریه کرده بر من و بر سینه ات امشب
پرستوی ز پا افتاده و بشکشته بال من
تو که سر زیر پر بردی خبر داری زحال من
غمت زهرا نمی دانی چه بر روز من آورده
صدای خنده های قاتلت بیچاره ام کرده
ز داغت ای جوانمرگم حرامم گشته خوشحالی
من و این چادر خاکی من و این بستر خالی