چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
تا نهان زیر گلت ای گل رعنا کردم
تا نهان زیر گِلت ای گُل رعنا کردم
نفسم حبس شد و مرگ تمنا کردم
اینکه در خاک نهادم تن پاک تو نبود
جان خود را دل شب دفن به صحرا کردم
تا ندانند که یار من مظلوم کجاست
دل شب رو بسوی قبر تو تنها کردم
تو شدی کشته من ، من نشدم حامی تو
که کتک خوردی و در کوچه تماشا کردم
بسکه تنها شده ام نیمه شب در دل چاه
سر فرو برده ام و عقده دل وا کردم
بجز از قاتل تو مردم این شهر همه
پشت کردند به من روی به هر جا کردم
زینبت جای تو می کرد ز رخ اشکم پاک
هر زمان گریه زهجران تو زهرا کردم
مردم و زنده شدم لحظه به لحظه صد بار
تا وصایای ترا یکسره اجرا کردم
به امیدی که اجل سوی توأم باز آرد
لا جرم صبر در این ماتم عظمی کردم