چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
اگر که آمده ای حال زار من جویی
اگر که آمده ای حال زار من جویی
نمانده است برایم نه های و نه هویی
ز بعد رفتن مادر میان مردم شهر
کسی نبود بیاید برای دلجویی
هزار راز نهفته میان دل دارم
نبرده جز من و مادر کس دگر بویی
اگر چه سن کمی داشت مادرم زهرا
دچار بود دو چشمش به درد کم سویی
دلیل آنکه به پیش پدر رخش می بست
نمانده بود برایش ز لطمه ها رویی
به وقت پختن نان او نفس نفس می زد
چگونه کار کند با چه دست و بازویی؟
شبی سئوال نمودم ز مادرم آرام
چرا لباس تنت را شبانه می شویی؟
به یادگار همین مانده است از مادر
لباس خونی و یک شانه ، رشته ی مویی