چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
به غم اسیرم آتیش می گیرم
به غم اسیرم آتیش می گیرم
تو سینه دارم خاطره ای تلخ دارم می میرم
دل پر شرر شد در شعله ور شد
مادر من پشت دَرِ ای داد بیداد
دومی اومد لگد به در زد
در خونه کنده شد و رو مادر افتاد
حرمت خونه رو نداشتند ، روی گل یاس پا گذاشتند
دستای باغبونو بستند ، ساقه رو با غنچه شکستند
اون همه نامرد طناب آوردند
سر برهنه بابامو بردند طناب آوردند
تنها و خسته پهلو شکسته
ازسینه اش خون می چکید یا علی می گفت
میون اعدا مادر تنها
تنها تو کوچه می دوید یا علی می گفت
فاطمه سوی مولا می رفت ، غلاف شمشیر بالا می رفت
دومی ایستاد و می خندید ، شکر خدا زینب نمی دید