به حمد حق کنم انشاء در اول دفتر

به حمد حق کنم انشاء در اول دفتر

خدای خالق ارض و سماء و جن و بشر

درود بی حد و مر بر محمد محبوب

شفیع امت عاصی به عرصه ی محشر

شنیدم اینکه یکی روز از بلاد یمن

یکی عقیق یمانی برای پیغمبر

به رسم هدیه بر آنجناب آوردند

به دست حضرت سلمان سپرد آن سرور

نمود امر به سلمان پیمبر مرسل

که ده عقیق به حکاک ای نکو منظر

بگوی تا بکند لا اله الا ا...

که خواهمش بنمایم نگین انگشتر

(نگین را آورد داد به دست صالح حکاک و سفارش پیغمبر را گفت بعد از انجام حکاکی توسط صالح حکاک)

نظر نمود چو سلمان بر آن نگین و چه دید

بدید اینکه در او هست جای اسم دگر

(سلمان تا نگاهی به نگین کرد دید در زیر آن هنوز یک جای خالی وجود دارد و از طرفی دید توحید بی نبوت معنا ندارد گفت صالح جمله ی محمدا رسول ا.. را نیز حک کن)

نظر نمود پیمبر بر آن نگین و بدید

سه سطر نقش بود بر نگین انگشتر

به سطر اول آن لا اله الا ا...

به سطر دوم آن نام پاک پیغمبر

به سطر سوم آن بد علی ولی ا...

یگانه اسوه ی مردی جناب حیدر صفدر

(از سلمان پرسید

گفت جمله ی اول را شما فرمودید و جمله دوم را من ولی روحم از جمله ی سوم خبر ندارد . صالح حکاک را طلبیدند و از او سئوال کردند؟ گفت : جمله اول و دوم را من نوشته ام ولی جمله سوم را نمی دانم کار کیست.)

رسول صالح حکاک را طلب فرمود

سئوال کرد از او پیشوای اهل نظر

سبب ز چیست که کندی بر این عقیق نکو

ز بعد نام خدا نام احمد و حیدر

که ناگهان به جبین پیمبر مرسل

عرق نشست و سپس طیلسان کشید بر سر

نزول حضرت جبریل بود و داد پیام

که حق سلام رسانده ترا ایا سرور

تو مهر من بدلت بود و حضرت سلمان

ترا محب بود ای پادشاه جن و بشر

مرا محبت حیدر بود از آن کندم

به دست قدرت خود نام خواجه ی قنبر

نمود حضرت خاتم به دست خود خاتم

رسید بعد پیمبر به حیدر صفدر

پس از علی به حسن منتقل شد آن خاتم

رسید بعد حسن بر حسین تشنه جگر

مدام بود بدست حسین این خاتم

الی دمی که شهید جفا شد از خنجر

همه لباس حسین از تنش برون کردند

ز پای چکمه ز تن پیرهن عمامه ز سر

دمی که گشت حسین بی معین و بی یاور

ز اهل کوفه یکی نام بجدل بن سلیم

ز اصل تخم زنا و ز نسل بُد کافر

قضا بدست حسین چشم آن لعین افتاد

فتاد دیده ی نحسش به نقش انگشتر

بدید اینکه به خون خشک گشته دست حسین

برون نمی رود حتی ز دست انگشتر

کشید خنجر و انگشت و شاه دین ببرید

بس است دگر ختم کنم این دفتر