چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › مبعث
با یک دعا به سوی حرا رهبری شدم
با یک دعا به سوی حرا رهبری شدم
صاحب کلام صد سخن دلبری شدم
با یک اشاره جانب سینا سری زدم
همچون کلیم شامل پیغمبری شدم
پیغام حق رسید به پیغمبر درون
روح القدس دمید و علی محوری شدم
از هر طرف به بزم رسولان سری زدم
تنها سوی صراط علی رهبری شدم
چون معرفت به منصب اعلی رسید گفت
سر تا به پا محمدی و حیدری شدم
اینجاست آن حریم که دریافتم ز عشق
روز ازل به دست علی کوثری شدم
اینک که بر حقیقت مطلق رسیده ام
من از علی به بندگی حق رسیده ام
بعثت نه این سرور، سرور ولایت است
مبعث نه این چراغ، چراغ هدایت است
خورشید چون ز شرق حرا پرتو افکند
احمد نه این فروغ، فروغ رسالت است
انوار عشق از فلق کوه بر دمید
این نور، نور کیست که کوهی ز هیبت است
روز خرید مزد رسالت بود بیا
ای دل بهای مزد رسالت محبت است
هر کس به گونه ای شه مشغول تهنیت
تبریک ما
به صاحب نور نبوت است
نور علی است باعث تعظیم کائنات
تعظیم کائنات به معنای بیعت است
عالم به نور پاک علی سجده می کند
آدم به سوی خاک علی سجده می کند
بعثت بنای فلسفه اش نصرت علی است
تکمیل دین معرفی دولت علی است
احمد نه از مکارم اخلاق خویش گفت
خلق محمدی همه از طینت علی است
اقرا باسم ربک الاعلی به اسم کیست؟
نام علی، مقام علی، عصمت علی است
اسلام بی ولای علی کفر محض بود
قرآن کتاب زندگی حضرت علی است
ای شیعیان فضائلتان را شماره نیست
زیرا فضائل دل ما محنت علی است
نازم به دختری که درخشنده نام او
چون طینت مبارکه اش زینت علی است
این ذکر از ازل همه جا گشته منجلی
یا مصطفی محمد و یا مرتضی علی
فرمود ذوالجلال که خلاق مطلق است
نور علی ز خلقت کونین اسبق است
سر علی که کنت مع الانبیاء ، نیست
حق با علی، نه بلکه علی مع الحق است
هر مرسلی ولایت خود دارد از علی
اما ولای او چو خداوند مطلق است
هر کس که ذکر قلب و زبانش علی علی است
انگار بر لب و دل او ذکر حق حق است
بعثت بدون نام علی زینتی نداشت
زیرا که اسم او ز خداوند منشق است
معراج هم که اوج سفرهای احمد است
والله با حضور علی زیر بیرق است
دانید سر مخفی عید الکبیر چیست؟
مبعث بجز معرف یوم الغدیر نیست
این دل همیشه ساکن میخانه ی علی است
مست و خراب و عاشق و دیوانه ی علی است
یک قطره هر که عشق علی نوش جان کند
دیوانه وار عاشق و مستانه علی است
میخانه را ز عشق علی زیر و رو کنم
درمان من نگاه طبیبانه ی علی است
گیرم کنید یک شبه زنجیری ام خطاب
عالم
تمام وقت جنون خانه ی علی است
اینک دلم به اوج تولاست یا علی
قلبم ببین که کاسه ی پیمانه ی علی است
چون در ازل نگاه تو بر طینتم فتاد
این سینه تا به حشر چو خم خانه ی علی است
همچون من فقیر چه کس میزبان توست
چون من تو را اسیر چه کس میهمان توست