اهل بیت (ع) › فضائل
من بهشت رضوان را بی شما نمی خواهم
من بهشت رضوان را بی شما نمی خواهم
خلد و حور و غلمان را بی شما نمی خواهم
جان چو گشت بی جانان، مرده ای بود بی جان
من قسم به جان! جان را بی شما نمی خواهم
گر رسد به کف مهرم یا فتد به پا ماهم
مهر و ماه تابان را بی شما نمی خواهم
گرچه خود مسلمانم، خاک پای سلمانم
صد هزار سلمان را بی شما نمی خواهم
برّ و بحر و هامون را، عرش و فرش و گردون را
بلکه ملک امکان را بی شما نمی خواهم
روی زخم، مرهم را، روز فقر، درهم را
وقت درد، درمان را بی شما نمی خواهم
مؤمنم، مسلمانم، با تمام ایمانم
کوه کوه ایمان را بی شما نمی خواهم
قدر و جاه آدم را، فیض پور مریم را
حُسن ماه کنعان را بی شما نمی خواهم
گرچه اهل ایرانم، کشورم بود جانم
من بهشت ایران را بی شما نمی خواهم
گر به دیده "میثم"، باغ گل شود عالم
هرگز این گلستان را بی شما نمی خواهم