اهل بیت (ع) › فضائل
نمی دانم که می باشم کجا بودم کجا هستم
نمی دانم که می باشم کجا بودم کجا هستم
اگر عاقل اگر دیوانه خود را بر شما بستم
برانیدم بخوانیدم به عالم گفتم و گویم
که از جوی شما سیراب و از جام شما مستم
شما را دارم و باکی ندارم ز
آتش دوزخ
چه غم گر بار من سنگین اگر خالی بود دستم
تولای شما نور ولایت داد در قلبم
شما را تا ابد دارم شما را از ازل جستم
چگونه بوی عطر گل نروید از نفسهایم
که خاری بودم و در گلبن مهر شما رستم
اگر زنجیر خود را پاره کردم باز می گویم
الا آل پیمبر من سگ کوی شما هستم
نه در روز غدیر خم گرفتم دامن حیدر
که من از روز بعثت بر علی و آل پیوستم
عجب نبود که من در خردسالی یا علی گفتم
که پیش از خلقت خود دست از غیر شما شستم
عطا دیدم خطا کردم از این در رو نگرداندم
نمک خوردم نمکدان را شکستم عهد نشکستم