اهل بیت (ع) › فضائل
خوش آنکه خواست شما را فقط برای شما
خوش آنکه خواست شما را فقط برای شما
هوای نفس رها کرد، در هوای شما
چگونه خلق فدای ره شما نشود
که خلق کرده خدا خلق
را برای شما
درِ جحیم به رویم گشوده باد مدام
اگر دری بزنم جز در سرای شما
به کسب آبرویم، آب بحر کافی نیست
مگر که چهره گذارم، به خاک پای شما
به هر کجا که گذارید پا چه عرش، چه فرش
خداگواست که در قلب ماست، جای شما
سوا سوا شودم عضو عضو با مقراض
اگر کنم درِ دل باز بر سوای شما
عجیب نیست اگر خالق زمین و زمان
تمام هستی خود را کند فدای شما
شما به راه خدا، خون خویش را دادید
عجب نه گر که خدا هست، خونبهای شما؟
قسم به رحمت بی¬انتهای حیّ ودود
تمام رحمت حق هست، در ولای شما
عطا کنید به "میثم" زبان میثم را
که عمر خویش کند صرف، در ثنای شما