چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › فضائل
من سبط اکبر پاره ی قلب رسولم
من سبط اکبر پاره ی قلب رسولم
من روشنی چشم زهرای بتولم
من انعکاس دست جود مادر هستم
آری گل یاس سپید مادر هستم
با صلح خود من آبروی نینوایم
پایه گذار نهضت کرببلایم
من دلغمین ناله های مرتضایم
ابن الغریبم من غریب مجتبایم
از کودکی مست ولای مادرییّم
اشکم به کوثر وصل باشد کوثریّم
من مظهر صبرم تجلّی در شکیبم
حتی میان خانه ی خود هم غریبم
از هر کسی و ناکسی طعنه شنیدم
هر چه کشیدم از خودیها من کشیدم
من آشنا با رنگ و بوی یاس هستم
آزرده از قومی نمک نشناس هستم
مظلوم و بی یاور شدم در اوج غربت
گشتم هدف بر شعبه های تیر تهمت
من روضه خوانم روضه را سربسته گویم
از دردهای مادری دلخسته گویم
در کودکی دیدم غبار بی کسی را
گل چیدن از گلبرگ یاس نورسی را
من تا ابد دلگیرم از هر کوچه و سنگ
از مردمان بی وفا و پست و نیرنگ
ای کاش می مردم در آن کوچه نبودم
من اولین شاهد به رخسار کبودم
من بازتاب آن جمال نیلی هستم
من داغدار قرص ماه سیلی هستم
من جای پنجه بر رخ دلدار دیدم
عکس جمالی بر روی دیوار دیدم
مادر ز سیلی عدو بر خویش پیچید
چشم کبود او دگر جائی نمی دید