چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
شور تو با گذشت زمان کم نمی شود
شور تو با گذشت زمان کم نمی شود
داغت جدا ز سینه ی عالم نمی شود
با اشک چشمِ گریه کنانت نوشته اند
جز اشک ما حریف جهنم نمی شود
گیرم که ماه ها همه گردند ماه خون
جبران خون تو به محرّم نمی شود
تا حشر، چشم ما همه دریای اشک توست
این بحرِ رحمتی است کز آن کم نمی شود
می خواست از بهشت بیاید به کربلا
گندم، وگرنه رهزن آدم نمی شود
سنگینی غمت کمر چرخ را شکست
تو کیستی که ابروی تو خم نمی شود
تا اشک و آه و ناله نباشد، برای ما
هرگز بساط عشق فراهم نمی شود
گر صد هزار بار سرش را جدا کنند
شیعه دلش جدا ز تو یک دم نمی شود
سرسبزی ریاض عبادات جن و انس
بی اشک چشم شیعه مسلم نمی شود
تا گَرد کربلا ننشیند
به صورتش
هرگز بهشت، قسمت «میثم» نمی شود