چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
محمد را گرامی دخت احمد پروری زهرا
محمد را گرامی دخت احمد پروری زهرا
ابر مرد دو عالم را یگانه همسری زهرا
تو امّ الاحمد و امّ الکتاب و امّ اسلامی
تو فرقانی، تو طاهایی، تو قدر و کوثری زهرا
امیرالمؤمنین حیدر بوَد، حبل المتین حق
به حق حق تو که تو حبل المتین حیدری زهرا
تو از سر تا قدم احمّد، محمّد پای تا سر تو
علی زهرای دیگر، تو علیِّ دیگری زهرا
به گرداب تحیر غرق شد عقلم، نمی دانم
علی از توست برتر یا تو از او برتری زهرا
نبوّت بر زنان نبوَد، وگرنه فاش می گفتم
تو روی دست، مصحف داری و پیغمبری زهرا
تو پیغمبر نه، تو بالاتر از پیغمبران استی
تو روح پاک ختم الانبیا در پیکری
زهرا
تو بانوی همه سادات عالم تا صف محشر
تو بر مردان کل آفرینش رهبری زهرا
تو بر باغ ولایت با سرشکت فیض بارانی
تو بر نخل نبوت ریشه و برگ و بری زهرا
تو هم بر چار سادات ملک تا حشر، بانویی
تو هم بر چار بانوی بهشتی سروری زهرا
علی فخریّه زآن دارد که دارد همسری چون تو
نبی بر خویش می بالد که او را دختری زهرا
زهی ایمان و تقوا و جهاد و همت و عزمت
که با مولا امیرالمؤمنین هم سنگری زهرا
امام مجتبی بالد که من فرزند زهرایم
حسین بن علی نازد که او را مادری زهرا
تو در بیت ولایت هم مهی هم آفتاب استی
تو در بحر نبوت هم صدف هم گوهری زهرا
نه در مسجد، نه در خانه، نه در کوچه، نه در صحرا
تو در عالم، تو تا محشر، علی را یاوری زهرا
تو با شیرخدا هم شأنی و هم گام و هم سنگر
تو از پیغمبران هم جز محمّد برتری زهرا
تو با یک خطبه لرزاندی تن کفر و ضلالت را
تو تا عمق زمان اسلام را روشنگری زهرا
محمّد شهر علم است و امیرالمؤمنینش در
یقین دارم که تو هم شهر علمی، هم دری زهرا
نبی مهر و علی ماهی که دارد یازده اختر
تو تنها خود سپهر و مهر و ماه و اختری زهرا
محمّد خلق عالم را به فرقان داوری کرده
تو فرقان محمّد را به نطقت داوری زهرا
نوشته در نگاه و نقش لبخند علی هر دو
تو زهرایی، تو زهرای محمّد منظری زهرا
همای قلّه ی رحمت علی بود و علی باشد
تو او را تا خداییِّ خدا بال و پری زهرا
قیام کربلا را زینبت پرورد با صبرش
زهی بر دامن پاکت که زینب پروری زهرا
من و تاریخ و عالم هر سه می گوییم با هم، تو
قتیل انتقامِ جنگِ بدر و خیبری زهرا
نمی دانم بقیعی یا کنار خانه ات دفنی
و یا در بین محرابِ نماز و منبری زهرا
ز درد بازو و پهلوی تو این درد، سنگین تر
که غم های علی را لحظه لحظه بنگری زهرا
تو بر ما از ازل آموختی درس ولایت را
تو ما را تا ابد آموزگار و رهبری زهرا
عدو بر بیت مولا حمله ور گشته، نمی داند
که تو پشت در خانه بر او یک لشکری زهرا
تو با دست شکسته پاسدار دست حق گشتی
تو از مسجد علی را سوی خانه می بری زهرا
تو دادی چشم گریان «میثم» آلوده دامان را
اگر چه نیست قابل اشک او را می خری زهرا