چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
سلامی جانفزاتر از نفسهای مسیحائی
سلامی جانفزاتر از نفسهای مسیحائی
به روح پاک تو ای مادر صبر و شکیبائی
توئی آن لیله القدری که کس نشناختش هرگز
توئی آن عصمت یکتا ، که یکتائی به یکتائی
تو آن آئینه ی حسن دل آرای خداوندی
ز ختم الانبیاء دل برده در عین دل آرائی
جمال حق ، جلال انبیاء ، حُسن امامان را
علی می دید در آئینه ی حسنت به تنهائی
به غیر از تو کسی نگرفته رو از چشم نابینا
الا ای خاک پای رهروانت چشم بینائی
نموده از چراغ خانه ات مه کسب نور ، آری
از آن گردیده بر بام فلک هر شب تماشائی
تو نور حق به چشم عرش ، چشم فرشیان بودی
نشستی از چه با ما خاکیان کوه و صحرایی؟
از آن گشتی زمینی ای چراغ آسمانیها
که شوئی از دل ما رنگ ظلمتهای دنیائی
نباشم شیعه گر مهر تو را یک ذره بفروشم
به زیورهای صحرایی و گوهرهای دنیایی
تو در محشر سوار ناقه ای و خلق دنبالت
ز صحرای قیامت تا جنان در راهپیمائی
قیامت ، نار ، جنت ، هر سه فرمان می برند از تو
از آنان بردن فرمان و از تو حکمفرمائی
تبسم کن
ز پشت ناقه بر روی گنهکاران
الا گلهای جنت را ز لبخندت شکوفائی
تهی دستم ، فقیرم ، روز محشر فاش می گویم
مرا امروز غیر از مهر زهرا نیست دارائی
دریغا سرو قد خم گشت مانند کمان آخر
تو را کز سایه ی قامت خجل می گشت رعنایی
مسلمانی ببین بعد از پیمبر داد این امت
یتیم وحی را با ضرب سیلی دل تسلائی
مسلمانی اگر این است «میثم» با تو می گویم
حذر کن زین مسلمانی و رو آور به ترسایی