چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
با آنکه هر عضوش ز هر عضوی جدا بود
با آنکه هر عضوش ز هر عضوی جدا بود
مقتل بر او آغوش پر مهر خدا بود
تصویر وجه الله در آیینه اش بود
هر زخم او یک باغ گل بر سینه اش بود
هستیش بر دست و خریدار بلا بود
عطر بهشتش هم غبار کربلا بود
مهمان خود را کوفیان حرمت گرفتند
بر قتل او از یک دگر سبقت گرفتند
بر روی هر زخمش که چون زخم جگر بود
زخمی دگر زخمی دگر زخمی دگر بود
از بس که زخم آمد ز شمشیر عدویش
اندام او شد مثل رگ های گلویش
صیاد می خواهد ز زخمش خون برآرد
صیدی که گشته قطعه قطعه خون ندارد
دریای خون و گوهر غلطان که دیده
زانوی شمر و سینه قرآن که دیده
ای عون ای عباس ای جعفر کجایید؟
عبدالله و قاسم علی اکبر کجایید؟
ای پاک بازان! یوسف زهرا غریب است
هر زخم او یک آیه «امَّن یُجیب» است
ای خفته در دریای خون! از جای خیزید
آخِر شما مردانِ میدانِ ستیزید
این پیکر صدچاک را در بر بگیرید
از دست شمر سنگدل خنجر بگیرید
ای آسمان بشنو صدای «یا رب»اش را
در خیمه بر گردان ز مقتل زینبش را
روی خدا از خون
پیشانی شده رنگ
قاتل گرفته موی او را سخت در چنگ
واویلتا قلب محمّد را دریدند
ریحانه او را به خاک و خون کشیدند
فرزند زهرا با لب عطشان فدا شد
آخر به ده ضربت سرش از تن جدا شد
تنها نه وجه کبریا را سربریدند
اینجا تمام انبیا را سر بریدند