چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
از عطش سوزد تمام پیکرم
از عطش سوزد تمام پیکرم
خاک گرم کربلا شد بسترم
سنگ می آید ز هر سو بر سرم
غرق خون گشته همه بال و پرم
خصم می خندد به چشمان ترم
پیش چشمان کبود مادرم
می چکد خون از رخم بر گیسویم
می زند دشمن لگد بر پهلویم
استخوان پهلویم بشکسته است
شمر روی سینه ام بنشسته است
خنجرش را می نهد بر حنجرم
تا ببرد بوسه گاه خواهرم
چهره ام از خون پیشانی خضاب
بر دل من حسرت یک جرعه آب
خنده ها با کف زدنها توام است
قامت زهرا(س)از این ماتم خم است
می کنم در زیر خنجر این دعا
در دم جان دادنم زینب (س) میا
مادرم زهرا تماشا می کند
دشمنم خون قلب زهرا می کند